Kiedy pracowałam w „Filipince”, to pismo to miało rubrykę savoir-vivre’u „Ada, to nie wypada”. Kiedyś napisała jakaś czytelniczka: Droga Ado! Moje ciocie mnie przy każdej okazji dręczą nietaktownym pytaniem: „Kiedy wreszcie wyjdziesz za mąż?” Studiuję, więc jestem zajęta, no i nie spotkałam dotąd nikogo, z kim chciałabym się związać na resztę życia. A w ogóle,
Kastracja psa samca. Zabieg prosty, niezbyt ryzykowny, mogący mu uratować życie chociażby przez to, że pies nie będzie uciekał z domu i wyrywał się na spacerach za suką w cieczce, biegnąc na oślep przez ulice. Sama myśl o wykastrowaniu psa powoduje histeryczne reakcje ich męskich właścicieli. Panowie, żyjecie w świecie stu jeden dalmatyńczyków, w którym
A kiedy będzie już was cała masa, mężczyzn z dziećmi, z chorymi kobietami albo z kobietami, które leżą na cmentarzu, może dopiero wtedy zrozumiecie, że restrykcyjna ustawa „antyaborcyjna” to jest także wasza sprawa. Złe rzeczy zdarzają się dobrym ludziom. I tak na przykład z powodu powikłań okołoporodowych co minutę (według innych statystyk co dwie minuty)